oras na naman~

ng paghihintay!

30 minuto pa ang natitira sa orasan bago mag alas kwatro.

ang tagal… pramis… nakaka inip! 

eto ang pinakamahirap sa lahat… ung maghintay ng oras.  ok lang sana kung ang hinihintay mo ay tsikabebe… lang problema… kahit isang oras pa yan! nyehehehehe

pero ang maghintay ng uwian… hay, kabato!

gusto ko ng umuwi… pero nde pa pwede.  late na nga pumasok, undertime pa! nyehehehe…

madaming gagawin, pero walang magawa… as in nitatamad magtrabaho!  tambak na mga dapat tapusin, pero hinahayaan lang dumami… at kapag malapit na deadline, saka magkukumahog!  pressure ang kalaban! nyehehehehe…

kung kelan maraming oras pra gawin at tapusin, nde nigagawa… ugaling pinoy talaga… nde maalis katamaran!  sabagay, minsan, parang in born na eh… parang nasa dugo na, nde na maaalis… na kahit higupin mo pa, andon pa rin… nananalaytay na!

masipag naman erpatz ko… ganon din ermatz ko… pati mga lolo ko…pero mga anak ng parents ketch… puro me sakit sa bato! kasama na me doon!  nyehehehehe

laging late pumasok… nde pa nakukumpleto ang isang buwan na present… laging me absent!  kapag nitamad, nde papasok.  minsan, tanghali gumising…. tanghalian na papasok! swerte na lang, nde pa nasisibak.  kung nde lalong gutom ang aabutin.

sarap kasi matulog… lalo na kapag me pasok.  kung kung kelan naman weekends at dayoff, saka naman doon nagigising ng maaga… na kahit gusto mo pang matulog, nde na makatulog!  buhay talaga, parang lyf! erap maintindihan.

o cge na, bukas uli.

babush! mmmwah!